Welk sociaal netwerk gebruik je het liefst?
De afgelopen jaren wordt de kloof tussen allochtonen en autochtonen, althans door de media, steeds groter gemaakt. De politieke voorkeur trekt ook langzaam naar rechts. Deze beweging wordt onder andere gevoed door een groot aantal onderzoeken wat aanwijst dat bijvoorbeeld Antilliaanse jongeren relatief gezien toch wel een erg groot deel van de Nederlandse/Rotterdamse cellen bezet houden.
En als dan ook al de burgemeester van Rotterdam met het prachtige plan komt om juist diegenen die wel een wapen hebben voorrang te geven op kansen op een baan of een studie dan heb ik sterk het gevoel dat er verkeerd wordt gehandeld.
Mijn eigen zusje heeft vaak genoeg vervelende ervaringen gehad met onze medelanders waarvan waarschijnlijk hun opa/oma uit Marokko of Turkije kwam. Het gaat hier nu niet over details maar het respect richting Nederlandse vrouwen/meisjes is lang niet zo groot als het “respect” wat er wordt geëist als het over de eigen vrouwelijke familieleden gaat. Nu heb ik vernomen van een zeer interessante ontwikkeling op een basisschool bij mij in de buurt. Moeders en andere vrouwelijke betrokkenen schijnen hier eens in de zoveel tijd bepaalde problemen die met opvoeding en scholing te maken hebben samen te bespreken. Van één van de aanwezige dames heb ik gehoord wat hier zoal besproken wordt en voor mij was dit toch wel een eye-opener: De bijeenkomst vond plaats op een Rotterdamse “zwarte” basisschool waardoor meer dan 90% tijdens de bijeenkomst van niet-westerse afkomst was. Dat de dames niet allemaal (goed) Nederlands spraken maakt in dit geval niet uit, ze tonen in ieder geval initiatief om problemen te bespreken. Er is veel besproken maar het belangrijkste was de seksuele voorlichting… Waarom hebben Marokkaanse en Turkse jongens toch zo’n problemen met de Nederlandse dames en hoe ze met dames moeten omgaan. Nu blijkt dus dat islamitische moeders überhaupt al amper direct tegen hun zoon mogen praten maar al helemaal niet betreffende de seksuele/lichamelijke ontwikkeling, liefde, gevoelens. Het moment om met de moslim-kinderen met seksuele voorlichting te beginnen is het moment waarop de jongen of het meisje voor het eerst “ongesteld” is. Blijkbaar is voor mannen de eerste natte droom gelijk aan het ongesteld zijn. Ook is het de regel dat de mannen “het gesprek” aan gaan met de jongens, waarbij tijdens dit overleg niemand dus weet wat daar wordt besproken, en de vrouwen met de meisjes waarbij vooral wordt benadrukt dat met puur en rein moet blijven en eigenlijk weinig over de veranderingen en gevoelens worden besproken. Dit kan allemaal goed gaan als je in een afgesloten omgeving of een afgelegen dorp woont. Maar in een land als Nederland waarbij overal voor iedereen de verleidingen je om de oren vliegen is het moeilijk om de andere leefwijzen te missen. De bushokjes met reclame voor een lingeriemerk als Sapph, de tv-programma’s als “Spuiten en Slikken” laat staan de reclames na 10 uur op de commerciële zenders laten een heel andere wereld zien die niet in context te plaatsen zijn als je nooit een open gesprek hebt gehad over de betekenis van alles. Als je dan als jongere zo’n eenzijdig beeld van de maatschappij krijgt waarin je leeft dan krijg je een heel krom beeld van de vrouwen die daar blijkbaar heel normaal in kunnen leven. Ik denk dat de kern en daarmee ook de oplossing van het gehele integratieprobleem hier ligt, de opvoeding. Als men kinderen op zo een andere manier opvoedt dan dat die zelfde kinderen in de maatschappij waarin ze leven ervaren dan kan het ook niet goed gaan. Dezelfde basisschool wil volgend schooljaar beginnen met een aangepaste vorm van seksuele voorlichting in elk jaar. Dus voor de peuters op hun niveau en zo verder. Maar als de kinderen (en dan met name de jongens) daarna vol met vragen richting hun ouders en vaak dus de moeder komen dan kan die niet antwoorden omdat het of haar zoon is waarmee ze niet over dit soort onderwerpen MAG praten of omdat het haar dochter is maar zij zelf nooit dezelfde informatie heeft gehad. Als een zeer belangrijk onderdeel van de opvoeding al niet juist is, althans niet in dit deel van de wereld, dan wordt de rest ook een stuk moeilijker. Hoe kan je immers na het gebrek aan de juiste betrouwbare gesprekken en de daarbij horende vertrouwde thuis-omgeving ooit nog met je verhalen van de vaak bijzondere dingen die jongeren in een grote stad en helemaal tijdens het uitgaan meemaken thuis komen? De strip-danseres in de disco, het aangeboden krijgen van (hard)drugs in een foute club, de dronken studenten… Hoe denken jullie dat de kloof die nu nog steeds aan het groeien is ooit te dichten valt? Ligt de oplossing inderdaad voor een groot deel bij de opvoeding? Of zijn er andere, betere manieren?